Ik was op een feest toen een van mijn vrienden plotseling, met luide stem, tegen iemand die daar aanwezig was zei:
“Deze vriendin van mij kan ook geen kinderen krijgen, net als jouw zus. Als je een oplossing voor haar hebt, zou dat heel fijn zijn misschien heeft ze er iets aan.”
Wat een vreselijk moment was dat voor mij. Ik moest mijn gevoelens van woede onderdrukken, maar tegelijk wilde ik geen scène maken of iemand kwetsen. Misschien voelde ik ook schaamte al weet ik niet eens precies waarom dat gevoel in mij opkwam.
En zo veranderde dat moment in een stille pijn die ik in mezelf meedroeg.
