Het blijft je achtervolgen.
Ik heb van iemand gehoord dat zij, zelfs jaren nadat haar kinderloosheid en miskramen achter haar lagen, op feestjes en in gezelschap nog steeds opmerkingen hoorde als: “Zij heeft ook een miskraam gehad, net als jij.” Of: “Ken je die en die? Zij konden ook geen kinderen krijgen.”
Alsof de hele familie voortdurend op zoek is naar overeenkomsten tussen haar en anderen, om te zeggen: “Je bent niet alleen.”
Maar voor haar voelt het alsof ze volledig wordt gereduceerd tot het feit dat ze geen kinderen heeft gekregen. Alsof men geen andere gemeenschappelijke kenmerken met haar kan vinden dan alleen dat ene.
